Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΓΕΝΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ

Μια θεολογικο-φιλοσοφική προσέγγιση.



Στόχος του βιβλίου της Γενέσεως είναι να φανερώσει ποιος είναι ο δημιουργός και ποιος ο σκοπός του κόσμου. Συνεπώς, απαντά στα ερωτήματα «ποιος δημιούργησε τον κόσμο και γιατί».
Από την άλλη, σκοπός των θετικών επιστημών είναι να απαντήσουν στο «πώς δημιουργήθηκε ο κόσμος». Επομένως, σε αυτό το σημείο σταματούν οι θεολογικές ερμηνείες και αρχίζει η επιστημονική ερμηνεία.


Παρακάτω ακολουθεί μια ενδιαφέρουσα ανάλυση της σχέσης της Ορθόδοξης θεολογίας με την εξέλιξη του σύμπαντος από τον πατέρα Ειρηναίο Δεληδήμο. Συνοπτικά, ο π Ειρηναίος υποστηρίζει με επιστημονικά τεκμηριωμένες θέσεις στη θεολογία και τη φυσική, ότι δεν υπάρχει καμία εξ αρχής αντίθεση μεταξύ της διδασκαλίας για τη δημιουργία του κόσμου και της θεωρίας της εξέλιξης.





Σε όλη αυτή τη συζήτηση, οδηγός είναι η θέση του  Μεγάλου Βασιλείου: "Οὐ γὰρ ἐλαττοῦται ἡ ἐπὶ τοῖς μεγίστοις ἔκπληξις, ἐπειδὰν ὁ τρόπος καθ᾿ ὃν γίνεταί τι τῶν παραδόξων ἐξευρεθῇ· εἰ δὲ μή, ἀλλὰ τό γε ἁπλοῦν τῆς πίστεως ἰσχυρότερον ἔστω τῶν λογικῶν ἀποδείξεων."  (Λόγος εις την εξαήμερον, PG 29, 25A).

Με δυο λόγια, δεν ελαττώνεται ο θαυμασμός μας για το μεγαλείο της δημιουργίας του Θεού, αν βρεθεί ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο. Πολύ περισσότερο η πίστη μας προς τον Θεό θα ενισχυθεί. 

Στα πλαίσια των μαθημάτων ακολουθούν ορισμένα συμπεράσματα:
Αν και υφίστανται με σαφήνεια τα χωριστά πεδία ερμηνείας της δημιουργίας από τις θετικές επιστήμες και τη θεολογία-φιλοσοφία, ωστόσο τα δύο επιστητά δύναται να συμπορευτούν, να συνεργαστούν και να διαλεχτούν.
Απώτερος στόχος είναι η πρόοδος της ανθρώπινης κοινωνίας και η επίτευξη μιας καθολικής ερμηνείας για τον τρόπο και το σκοπό του σύμπαντος και του λογικού όντος που λέγεται άνθρωπος και κατοικεί τον πλανήτη γη.

Για το σχεδιάγραμμα της δ.ε. 9 του Μαθήματος των Θρησκευτικών της Β΄ Λυκείου βλέπε ΕΔΩ


  

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ

Τι μπορεί να μάθει ο άνθρωπος για τον Θεό;




Ο Χριστός φανέρωσε με τη Μεταμόρφωσή του στο όρος Θαβώρ τον προορισμό του ανθρώπου:
Κάθε άνθρωπος μέσα από την άσκηση (π.χ. νηστεία, αγρυπνία), την προσευχή και τα Μυστήρια καλείται να αγιάσει.
Κάθε άνθρωπος εμπνέεται να φθάσει στον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος.

Κάθε άνθρωπος καλείται να αγωνισθεί για την εξάλειψη του κακού και κάθε νοσηρής παραμόρφωσης της σύγχρονης εποχής.
Κάθε άνθρωπος εμπνέεται για να μεταμορφώσει την ασκήμια αυτού του κόσμου, ακολουθώντας το παράδειγμα της αυτοθυσιαστικής αγάπης του Χριστού.

Απολυτίκιο της εορτής της Μεταμόρφωσης



Για το σχεδιάγραμμα της δ.ε. 13 του Μαθήματος των Θρησκευτικών της Α΄ Λυκείου βλ.  ΕΔΩ

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ



Με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου, μια σχολική γιορτή που πραγματοποιήθηκε το 2010 στο Γυμνάσιο Λ/Τ Έμπωνα Ρόδου.

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

ΣΥΝΑΞΑΡΙ Αγίου Κωνσταντίνου Υδραίου



            
Αναστασίας Ζέππου, θεολόγου

       Κάθε χρόνο στις 14 Νοεμβρίου γιορτάζουμε τον Νεομάρτυρα Άγιο Κωνσταντίνο . Ο Κωνσταντίνος γεννήθηκε περίπου κατά τη δεκαετία 1770 με 1780 στη συνοικία Κιάφα της Ύδρας από ευσεβείς γονείς τον Μιχαλάκη και τη Μαρίνα. Μεγάλωσε και ανατράφηκε στα άγονα και κακοτράχαλα βράχια του νησιού του την Ύδρα δηλαδή. Φτωχά τα μέρη τους.
            Αποχαιρετά, λοιπόν, την Ύδρα του, τη μάνα του η οποία του φοράει για φυλαχτό στο στήθος του έναν σταυρό και φεύγει ο Κωνσταντίνος για τη Ρόδο να πιάσει δουλειά. Είναι τα ξαδέλφια του εκεί που θα τον βοηθήσουν να βρει εργασία.
            Νέος, καλωσυνάτος και συμπαθέστατος ο Κωνσταντίνος εντυπωσιάζεται από τη Ρὀδο. Εδώ ο τόπος είναι εύφορος και πλούσιος με μεγάλα δάση και ψηλά κάστρα, με εκκλησίες, τζαμιά και συναγωγές. Έχει χριστιανούς, εβραίους και μουσουλμάνους. Στην αρχή δουλεύει στους ταρσανάδες  κοντά στα ξαδέλφια του. Αναγκάζεται, ωστόσο να φύγει και βρίσκει εργασία σε ένα μπακάλικο ενός Ροδίτη. Γνωρίζει πολύ κόσμο: Τούρκους, Εβραίους, Ρόδιους, Αφρικανούς. Όλοι τον συμπαθούν και τον αγαπούν. Το νέο αφεντικό του στο μπακάλικο τον συμπαθεί πολύ. Ο Κωνσταντίνος φιλότιμος, πρόθυμος, εργατικός και τίμιος στο αφεντικό του, δεν είναι αχάριστος. Ανταποδίδει τη φιλοξενία του βοηθώντας τον στο σπίτι του. Ἐνας φίλος του Αγαρηνός τού προξενεύει την αδελφή του για γυναίκα του. Όμως το αφεντικό θεωρεί το προξενιό προσβολή και προδοσία και διώχνει τον Κωνσταντίνο από το μαγαζί του.
Φτωχός, πεινασμένος και έρημος περνοδιαβαίνει τα στενοδρόμια της Ρὀδου.

            Τότε ένας γνωστός του πάλι Τούρκος μεσολαβεί και τού προτείνει να δουλέψει στο Σαράϊ του Χασάν Πασά. Τρελλαίνεται από τα πλούτη και τη χλιδή που έχει το παλάτι του Πασά. Και εδώ όλοι τον συμπαθούν, τον επαινούν και τον αγαπούν. Ο Πασάς καλοπιάνει τον Κωνσταντίνο, επειδή είναι από την Ύδρα, καθώς ήθελε να τα έχει καλά με τον αντιναύαρχο του στόλου του Αιγαίου που ήταν κι αυτός από Ύδρα. Ο πασάς αναθέτει στον Κωνσταντίνο να περιποιείται το άλογο του την Εσταφέτ. Σε λίγο ο Κωνσταντίνος εξασφαλίζει την αμέριστη συμπάθεια του Πασά, γιατί, χάρη στην Εσταφέτ, ο Κωνσταντίνος κατορθώνει να κερδίσει στο «τζιρίτι», δηλαδή σε αγώνες σκοποβολής και να χαρίσει τη νίκη στον Πασά. Στο Σαράϊ στήνεται μεγάλη γιορτή, πανηγύρι σωστό. Ο Χασάν – Πασάς δεν αφήνει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Πλησιάζει με γλυκόλογα τον Κωνσταντίνο και με μαεστρία κατορθώνει να τον πείσει να αλλάξει την πίστη του. Ο Κωνσταντίνος δέχεται και σε λίγο μετονομάζεται σε Χασάν, ενώ δέχεται επίσης να του κάνουν και περιτομή. Ζαλισμένος από τη νίκη του, από τη χαρά και τα γλέντια, πέφτει σε λήθαργο. Όταν, όμως, ξυπνά, συνέρχεται και αναζητά το φυλαχτό που του είχε φορέσει η μάνα του. Με κόπο το αναζητεί και το βρίσκει στα σκουπίδια. Καταλαβαίνει σε ποιο λάθος έπεσε. Οι τύψεις τον βασανίζουν. Επί μέρες τριγυρνά σκεφτικός, λιγομίλητος, σκυθρωπός. Ο Πασάς του δίνει την άδεια να πάει να δει τη μάνα του στην Ύδρα.
            Όμως εκεί τον περιμένει και άλλη μεγάλη έκπληξη. Τα νέα τον έχουν προλάβει. Μόλις πατά το πόδι του στο λιμάνι τής Ύδρας, όλοι τον αποστρέφονται, κανείς δεν του μιλά, στο πέρασμά του τα παντζούρια και οι πόρτες σφαλίζουν. Όταν φτάνει πλέον στο πατρικό του σπίτι, η μάνα του δεν τον αποδέχεται, δεν του ανοίγει την πόρτα. Ύστερα και από αυτό ξαναπαίρνει το καράβι για τη Ρὀδο, έχονας πάρει μια μεγάλη απόφαση.
            Τρέχει στο δάσος, στο Ροδίνι, κι εκεί συναντά έναν γέροντα, στον οποίο εξομολογείται. Του διηγείται τα πάθη του και τού ανακοινώνει την απόφασή του να μαρτυρήσει. Ο γέροντας τον αποτρέπει  λέγοντας του ότι είναι νέος και ότι δεν θα αντέξει τους πόνους του μαρτυρίου. Τον προτρέπει να φύγει, να ταξιδέψει μακριά. Ο Κωνσταντίνος ακολουθεί την προτροπή του γέροντα και ταξιδεύει στην Κριμαία στον Μακρινό Πόντο. Εκεί εργάζεται, μελετά εκκλησιαστικά βιβλία και συνεχώς προσεύχεται. Η φλόγα της μετάνοιας φουντώνει στα στήθη του, και η ιδέα του μαρτυρίου σιγοκαίει στο μυαλό του. Έρχεται στην Κωνσταντινούπολη, γίνεται δεκτός από τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε΄ από τον οποίο παίρνει  την ευλογία και μία συστατική επιστολή να επισκεφθεί την Ιερά Μονή Ιβήρων στο Άγιον Όρος. Αρκετούς μήνες μένει στο Άγιον Ὀρος προσευχόμενος. Οι συνομιλίες και η συναναστροφή του με τους Πατέρες της Μονής τον ενισχύουν   στην πίστη. Ο Ἀγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης και οι άλλοι Αγιορείτες Μοναχοί τού λένε χαρακτηριστικά: «Μείνε στο Μοναστήρι με μετάνοια και προσευχή και έχεις τη δυνατότητα να γίνεις άγιος. Μην υποβληθείς στην αγριότητα τής μαρτυρικής σφαγής.» Αυτός όμως επίμονα τούς απαντά: «Αισθάνομαι την ανάγκη ενώπιον εκείνων, οι οποίοι μέ άκουσαν να αρνούμαι και να προδίδω τον Ιησού Χριστό μου, γι` αυτό πρέπει να μαρτυρήσω την αλήθεια». Δεν μπορούσαν να τον πείσουν να μείνει στον Άγιον Όρος. Κλαίγοντας τον ασπάζονταν και τον ξεπροβόδισαν. Πήρε την ευχή τους και την ευχή της αγαπημένης του Παναγίας της Πορταΐτισσας. Ταξιδεύει πλέον στη Ρὀδο αποφασισμένος να ομολογήσει  τον Ιησού, που πρόδωσε, ενώπιον του Πασά.
           
Ντυμένος με το καλογερικό ράσο παρουσιάζεται μπροστά στον Χασάν – Πασά, ο οποίος στην αρχή δεν τον αναγνωρίζει. Τού ομολογεί ποιός είναι και ζητά ο Κωνσταντίνος από τον Πασά να βαπτισθεί κι εκείνος και να πιστέψει στον Ιησού Χριστό. Ο πασάς εξοργίζεται και μάταια  προσπαθεί να τον μετατρέψει. Ο Κωνσταντίνος φυλακίζεται στα υγρά μπουντρούμια. Προσπαθεί ξανά και ξανά ο Πασάς να τον καλοπιάσει. Τού υπόσχεται δώρα, καλύτερη ζωή, ανέσεις, τιμές, μεγαλεία. Ο Κωνσταντίνος, όμως, ολοένα αντιστέκεται και ομολογεί με παρρησία τον Θεό του. Περνάει μαρτύρια και βασανιστήρια φρικτά. Ο Πασάς αποκάμνει. Οι μέρες του Κωνσταντίνου λιγοστεύουν. Στη φυλακή δέχεται κρυφά να μεταλάβει τη Θεία Κοινωνία. Τώρα πλέον είναι έτοιμος για ακόμη πιο φρικτά βασανιστήρα. Τις ώρες της προσευχής του φωτίζεται η καρδιά του από ένα όραμα μέσα του, όπου του αποκαλύπτεται το θέλημα του Θεού και το τέλος των βασάνων του. Σε λίγες μέρες το ξημέρωμα τις 14 Νοεμβρίου του έτους 1800, ο Κωνσταντίνος ο Υδραίος αποκεφαλίζεται. Η γη της Ρόδου δέχεται στοργικά το τίμιο σώμα του, το οποίο θαυματουργεί και σκορπά πλούσια τη χάρη και την ευλογία στους πιστούς.
            Ύστερα από καιρό η μητέρα του Κωνσταντίνου, η Μαρίνα έρχεται στη Ρὀδο, παραλαμβάνει το σώμα του Νεομάρτυρα, του γιού της δηλαδή, και τον ενταφιάζει στα βράχια της Ύδρας.
               Η Εκκλησία μας τιμά τον Άγιο Κωνσταντίνο τον Υδραίο κάθε χρόνο στις 14 Νοεμβρίου.
            Η αγάπη του προς τον Ιησού Χριστό, η καλωσύνη, η φιλοτιμία του και το μαρτύριό του ας γίνει παράδειγμα στη ζωή μας. Και ας εύχεται στο Θεό ως πολυούχος για όλους εμάς που κατοικούμε στη Ρόδο.










Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Τι είναι το Άγιο Πνεύμα;




 Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος      
" Έρχομαι τώρα στα χαρίσματα που χορηγεί το Άγιο Πνεύμα. Δε θέλω, αδερφοί μου, να έχετε άγνοια σε τέτοια θέματα. Ξέρετε πως, όταν ακόμη ήσασταν ειδωλολάτρες, τα άφωνα είδωλα σας τραβούσαν σαν να σας έσπρωχνε σ’ αυτά μια μυστηριώδης δύναμη. Γι’ αυτό θέλω να καταλάβετε πως όποιος μιλάει φωτισμένος από το Πνεύμα του Θεού ποτέ δε λέει: «καταραμένος να είναι ο Ιησούς»· και κανείς εξάλλου δεν μπορεί να πει: «ο Ιησούς είναι ο Κύριος», παρά μόνο με τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος. Υπάρχουν διάφορα είδη χαρισμάτων, αλλά είναι ένα και το ίδιο Πνεύμα που τα χορηγεί· υπάρχουν διάφορα είδη διακονιών, αλλά η ανάθεσή τους προέρχεται από ένα και τον ίδιο Κύριο· και υπάρχουν διάφορα είδη δραστηριοτήτων, αλλά είναι ο ίδιος Θεός που τις θέτει σε ενέργεια όλες σε όλους. Στον καθένα δωρίζεται η φανέρωση του Αγίου Πνεύματος για το συμφέρον όλων. Στον ένα το Πνεύμα δίνει το χάρισμα να μιλάει με θεία *σοφία, σ’ έναν άλλο το ίδιο Πνεύμα δίνει το χάρισμα να μιλάει με θεία γνώση. Σε άλλον το ίδιο Πνεύμα δίνει ξεχωριστή δύναμη πίστεως, σε άλλον το ίδιο αυτό Πνεύμα δίνει τη δύναμη της θεραπείας ασθενειών. Σε άλλον το Πνεύμα δίνει τη δύναμη να κάνει θαύματα, σ’ έναν άλλο, το δώρο να μεταβιβάζει μηνύματα από το Θεό. Σε άλλον, το δώρο να διακρίνει τα ψεύτικα πνεύματα από το αληθινό Πνεύμα, σε άλλον τη δυνατότητα να λαλεί διάφορα είδη γλωσσών, και σε άλλον την ικανότητα να εξηγεί αυτές τις γλώσσες. Και όλα αυτά είναι ενέργειες ενός και του αυτού Πνεύματος, που χορηγεί τα χαρίσματα όπως αυτό θέλει στον καθένα χωριστά" (Α΄ προς Κορινθίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου κεφ. 12, 1-11).


Για το σχεδιάγραμμα της δ.ε. 8 του Μαθήματος των Θρησκευτικών της Β΄ Λυκείου πατήστε ΕΔΩ

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

Το κήρυγμα και τα θαύματα του Χριστού μέσα από τη λατρεία




Τα σπουδαιότερα γεγονότα της ζωής του Χριστού είναι αποτυπωμένα στις ακίνητες και τις κινητές δεσποτικές εορτές.
Σε αυτές τις εορτές οι χριστιανοί αναβιώνουν τα γεγονότα από τη ζωή του Χριστού που αναφέρονται στην ανθρώπινη σωτηρία.
Εξάλλου, σε κάθε ευχαριστιακή σύναξη (θεία Λειτουργία) το ευαγγελικό απόσπασμα που ακούγεται, αναφέρεται στη ζωή, τη διδαχή και τα σημεία (θαύματα) του Κυρίου.

Τα βασικά σημεία του κηρύγματος του Χριστού περιγράφουν και προβάλλουν την επανασύνδεση του ανθρώπου με τον Θεό, τον συνάνθρωπο και το φυσικό του περιβάλλον. Ταυτόχρονα, λειτουργούν ως οδηγίες για τη σωτηρία του ανθρώπου από κάθε μορφής κακό.

Η διδασκαλία του Κυρίου απαντά την εφαρμογή της στη ζωή Του.
Ο Κύριος φανέρωσε την αυτοθυσιαστική αγάπη Του πολύπλευρα, όπως με τη Σταύρωση και την Ανάστασή Του!
 Επιπροσθέτως, αποκάλυψε αυτή την αγάπη με την ποικίλη συμπαράστασή Του απέναντι στον ανθρώπινο πόνο.
Ο Χριστός  έδωσε τη ψυχοσωματική υγεία σε πολλούς ανθρώπους.
Στα Ευαγγέλια τα θαύματα ονομάζονται κυρίως “σημεία”, δηλαδή “σημάδια” ενός καινούριου κόσμου που εγκαινίασε ο Χριστός. Σε αυτόν τον κόσμο δε θα υπάρχει κανένα κακό, ούτε θάνατος.

Ωστόσο, αυτά τα γεγονότα από τη ζωή του Χριστού, η διδασκαλία και οι θεραπευτικές ενέργειές Του μπορούν να έχουν κάποια σημασία για τον σύγχρονο άνθρωπο;

Την απάντηση θα την αναζητήσουμε μέσα στην τάξη...

Για την παρουσίαση των βασικών σημείων της δ.ε 9 του Μαθήματος των Θρησκευτικών της Α΄ Λυκείου πατήστε ΕΔΩ

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι;

Το πρόσωπο του Χριστού στη χριστιανική θεολογική παράδοση

Ιερά Μονή Οσίου Δαβίδ (Μονή Λατόμου) Θεσσαλονίκης

Ο Ιησούς ρωτά τους μαθητές Του, τι πιστέυουν οι άνθρωποι για εκείνον.
Εκείνοι του απαντάνε: "Άλλοι λένε πως είσαι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, άλλοι ότι είσαι ο Ηλίας και άλλοι ότι είσαι ένας προφήτης" (Μρ. 8, 27-28).

Από τότε μέχρι τις ημέρες μας, έχουν διατυπωθεί ποικίλες απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα του Ιησού. Παλαιότερα η ιστορική Του ύπαρξη αμφισβητούνταν, γεγονός που πλέον έχει ξεπεραστεί από τη σύγχρονη ιστορική κριτική έρευνα.

Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει:
Ποιός πιστεύουν οι άνθρωποι ότι είναι ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ;

Ποιά απάντηση δίνει η Εκκλησία για το πρόσωπο του Χριστού;

Η απάντηση αυτή έχει κάποια σημασία για τον σύγχρονο άνθρωπο ή μήπως εκφράζει παρωχημένες ιδέες;

Αν η απάντηση της Εκκλησίας έχει κάτι να πει στον σύγχρονο άνθρωπο, τότε τι είναι αυτό και πως νοηματοδοτεί την ανθρώπινη ύπαρξη και τον καθημερινό βίο;

Μια προσπάθεια για να απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα γίνεται στην παρακάτω παρουσίαση, η οποία αποτυπώνει τα βασικά σημεία της δ.ε. 7 του Μαθήματος των Θρησκευτικών της Β΄ Λυκείου.

Για να δείτε την παρουσίαση πατήστε ΕΔΩ

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Πρόσφυγες - Μετανάστες




Ένα εύστοχο τραγούδι από την Ανδιάνα Μπάμπαλη και τον Στάμο Σέμση κι ένα εξίσου εύστοχο video από την Α' Λυκείου του Καλλιτεχνικού Σχολείου Ηρακλείου (2013) με τίτλο "Υπάρχουμε! Συνυπάρχουμε; Το εγώ, το εσύ και το εμείς στη σκηνή του κόσμου".
 Τραγούδι: "Περιπλανώμενο"
Μουσική : Στάμος Σέμσης - Στίχοι : Νίκος Μωραΐτης

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

Χριστούγεννα: η εορτή της Ενανθρώπησης του Θεού και η γενέθλια μέρα της ανθρωπότητας



" Απρόσμενοι οι τρόποι με τους οποίους ενεργεί ο Θεός. Ασύλληπτοι στην ανθρώπινη λογική. Τα γεγονότα των Χριστουγέννων επιβεβαιώνουν αυτή την αλήθεια. Ο Ιησούς Χριστός, ο Λυτρωτής του κόσμου, δεν εισέρχεται στην ιστορία της ανθρωπότητος ως στρατηλάτης ή πανίσχυρος κυβερνήτης. Δεν επιβάλλεται με εξωτερική ισχύ, πλούτο, σοφία. Γεννιέται σε τόπο φτωχικό, στη φάτνη ενός στάβλου, σε περιβάλλον αφιλόξενο, αδιάφορο έως εχθρικό. Η στοργική μητέρα Του «ἐσπαργάνωσεν αὐτόν, καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι»(Λουκ.2:7). 
[...]  
Η εορτή των Χριστουγέννων, αδελφοί μου, μας θυμίζει τις ιδιαίτερες συνθήκες και δυσκολίες μέσα στις οποίες βάδισε από βρέφος ο Ιησούς Χριστός. Αλλά, κυρίως, ότι Αυτός είναι ο Λόγος ο Οποίος «ἐσαρκώθη… καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν». Κι εμείς συχνά αντιμετωπίζουμε ανυπέρβλητες αντιξοότητες.  Ας μην τα χάνουμε.  Η πίστη στον Χριστό χαρίζει την πεποίθηση ότι δεν είμαστε μόνοι σε ένα έναν κόσμο σκληρό. Ο ένσαρκος Λόγος του Θεού παραμένει αδιάκοπα μαζί μας. Αυτός δίνει νόημα,  φως και δύναμη σε κάθε φάση της ζωής μας. Αυτός ανοίγει περάσματα σε δύσβατους τόπους Προσφέρει τη δυνατότητα υπερβάσεως του ανθρωπίνως αδυνάτου. Με τη βεβαιότητα ότι «τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν» (Λουκ. 18:27) ,ας εορτάσουμε τα Χριστούγεννα, αντλώντας έμπνευση, αντοχή και ελπίδα στις μικρές ή μεγάλες δοκιμασίες, στα  προσωπικά και κοινωνικά μας προβλήματα"
Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου, "Μήνυμα Χριστουγέννων 2014".

Στην υμνολογία της Εκκλησίας αποτυπώνεται  με σαφήνεια ότι "ο Θεός έγινε άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος θεός κατά χάριν" (Μέγας Αθανάσιος, Λόγος περί ενσαρκώσεως του Λόγου).


Στο δυτικό πολιτισμό η εορτή των Χριστουγέννων έλαβε πολλές φορές ένα διαφορετικό νόημα. Ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες, το νόημα αυτό συνδέθηκε με τον υπερκαταναλωτισμό και ουσιαστικά με την αυτοειδωλοποίηση του ανθρώπου.

Στο παρακάτω τραγούδι του Φοίβου Δεληβοριά αποειδωλοποιείται το υπερκαταναλωτικό "τελετουργικό" κλίμα, που θεμελιώνεται στην εορταστική υποκρισία και απομονώνει τον άνθρωπο από τον συνάνθρωπό του. 
Συγχρόνως, είναι δυνατό το κάλεσμα για επανεύρεση του εαυτού μας και για αναζήτηση-εξύψωση των γνήσιων, ειλικρινών και ανιδιοτελών αγαπητικών σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων.

"Χριστούγεννα, μια φάτνη να χωράει το κενό [...] γιορτάζω για να αλλάξουμε οριστικά. 
Χρόνια πολλά, 
χωρίς να προσποιούμαι τίποτα πια"


Τέλος, ας μη λημονούμε τους πρόσφυγες κι ας θυμόμαστε ότι κι ο Χριστός υπήρξε πρόσφυγας κατά τη νηπιακή του ηλικία.
Παρακάτω ακολουθεί ένα εξαιρετικό video από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) σχετικό με αυτό το θέμα.



Για την παρουσίαση της δ.ε. 8. του Μαθήματος των Θρησκευτικών της Α΄ Λυκείου πατήστε ΕΔΩ



Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Η Βασιλεία του Θεού

Όραμα αλλιώτικης ζωής ή ουτοπία;



Πίνακας: Γιάννη Μητράκα, "Spring"

Τι είναι η Βασιλεία του Θεού ή αλλιώς ο Καινούριος Κόσμος που εγκαινίασε ο Ιησούς Χριστός;

Ένα όραμα για να αγωνισθεί κανείς και να αλλάξει το εκάστοτε παρόν ή αποτελεί μια ψευδαίσθηση;

Ο Κύριος μας βεβαιώνει ότι η Βασιλεία των Ουρανών έχει έρθει (Μτθ. 4,17) και σε καμία περίπτωση δεν έχει σχέση με αυτόν τον κόσμο (Ιω. 18,36).

Με τις παραβολές Του και τα σημεία (θαύματά) Του φανέρωσε αυτόν τον ΚαινούριοΚόσμο του Θεού.
Στην "Επί του Όρους Ομιλία" έδωσε διαχρονικά τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που μας προάγουν στον Καινούριο Κόσμο του Θεού.

Οι ανά τους αιώνες μαθητές του Κυρίου βιώνουν αυτή τη νέα πραγματικότητα μέσα από τα Μυστήρια της Εκκλησίας, τα οποία είναι παράθυρα με τα οποία κοινωνεί ο Θεός με τον κόσμο (αγ. Νικόλαος Καβάσιλας).

Ωστόσο, αυτός ο Νέος Κόσμος, η Βασιλεία του Θεού, δεν έρχεται αυτόματα, δεν εγκαθιδρύεται  σε λίγα λεπτά, ούτε έχει έναν μαγικό χαρακτήρα.

Όπως παρατηρεί ο νυν Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, επείγει το βίωμα της "λειτουργίας μετά τη Λειτουργία", δηλαδή:  “Η συνέχιση της Λειτουργίας μέσα στη ζωή σημαίνει συνεχή προσπάθεια για απελευθέρωση από τις δυνάμεις του κακού, οι οποίες δρούν εντός μας. Σημαίνει συνεχή επαπροσανατολισμό και άνοιγμα προς τις ενοράσεις και προσπάθειες, με σκοπό την απελευθέρωση των ανθρώπων από όλες τις δαιμονικές δομές αδικίας, εκμεταλλεύσεως, αγωνίας, μοναξιάς και τη δημιουργία μιας πραγματικής κοινωνίας προσώπων εν τη αγάπει”.

Η Βασιλεία του Θεού είναι η ετοιμασία μιας γιορτής και ταυτόχρονα η βίωση της γιορτής. Αυτή η γιορτή δεν έχει τέλος. Πολύ περισσότερο απαιτεί τη διαρκή εγρήγορση για μια έξοδο από το ατομικό "εγώ" κι ένα άνοιγμα στο συλλογικό "εμείς". Χρειάζεται να βάλει κανείς "φωτιά σε ότι του καίει την ψυχή" και τον απομονώνει από τον πλησίον του.

Τελικά, ο αγώνας για την κατάργηση κάθε κακού και του θανάτου δεν είναι εύκολη υπόθεση.  Αποτελεί μια γιορτή, μια πορεία σχέσεων μεταξύ οδύνων και ωδινών!
Οι παρακάτω στίχοι του Γιάννη Αγγελάκα στο τραγούδι "Γιορτή" από τις Τρύπες θεωρώ ότι περιγράφουν σε μεγάλο βαθμό τον αγώνα για τη μαρτυρία της Βασιλειάς του Θεού στην κόσμο (αξίζει να παρατηρήσει κανείς και την εικόνα στο video):

 
Ευθύς αμέσως ακολουθούν οι στίχοι.
 Για την παρουσίαση της δ.ε. 5  του Μαθήματος των Θρησευτικών της Β΄ Λυκείου βλ.  ΕΔΩ



ΤΡΥΠΕΣ, "Η ΓΙΟΡΤΗ"
στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
μουσική: Τρύπες

Τα λόγια μου είναι μια γλυκιά προσευχή
κουρνιάζουν έξω από το κλεισμένο σου παράθυρο
και αν τ’ άφηνες θ’ ανοίγαν μια ρωγμή
απ’ το μικρό κελί σου ως το άπειρο

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ’ τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
πάνω απ’ τη στάχτη

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί

Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Τα λόγια μου είναι μια ανέλπιδη ευχή
Σβησμένα φώτα μέσα στο άχαρο δωμάτιο
Και αν τ’ άφηνες θα καίγαν τη σιωπή
Και θα διαλύαν το κρυμμένο σου παράπονο

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ’ τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
πάνω απ’ τη στάχτη

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί

Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά, στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Υπάρχει ακόμα υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί

Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή